Wie is Joris?
Geen zwevende auto’s, geen pratende robots, geen leven in de ruimte en ook geen eten door slangetjes. Maar gewoon een baan, een huis, een vrouw en kinderen. Dat is wat ik nu wel wil, verwacht en ook wel aan toe ben.
Altijd eerst heel hard schreeuwen dat je iets niet wilt, maar ooit verander je van mening omdat je ouder wordt. Vroeger heb ik ook altijd geschreeuwd dat ik geen vriendin wilde, maar zoiets heb je natuurlijk helemaal niet in de hand en verliefd worden al helemaal niet.
Ik heb altijd geschreeuwd dat ik nooit in een pak rond wilde lopen. Nooit gedacht dat ik na mijn reis naar Azië op Schiphol strak in het pak uit de passagiersterminal zou lopen.
Ik heb altijd geschreeuwd dat ik nooit op kantoor wilde gaan werken. Nooit gedacht dat ik zoveel plezier met mensen op kantoor zou hebben en dat werk ook daadwerkelijk je hersenen kan prikkelen en ook voor een bevredigend gevoel kan zorgen.
Altijd geschreeuwd dat ik geen homo was, dat ben ik gelukkig nog steeds niet. Altijd geschreeuwd dat ik nooit zou gaan roken, ook dat is tot nu toe nog gelukt.
Altijd geschreeuwd dat het leven iets anders is dan werken, kinderen krijgen en deze onderhouden en opvoeden. Nooit gedacht dat ik naarmate ik ouder wordt zo sterk het gevoel zou krijgen om te settelen, een vriendin te zoeken en met haar een gezin te stichten.
Altijd geschreeuwd dat golfsurfen voor mietjes is en dat kitesurfen veel spectaculairder is. Nooit gedacht dat ik eind mei 2008 voor het eerst op een golfsurfplank op Scheveningen zou staan.
Altijd geschreeuwd, nooit goed geluisterd naar mensen met ervaring.
