Je lichaam kiest er dus altijd voor om eerst te verbranden wat je voor korte duur hebt opgeslagen (de koolhydraten). Omdat de mensen maar een beperkte mogelijkheid hebben om koolhydraten op te slaan kan een mens hooguit een uur intensief sporten en dit niveau behouden tenzij de voorraad koolhydraten weer aangevuld worden met suikers (sportdrank).

Ik denk dat als je op een lagere intensiteit traint je eerder de vetreserves aanbreekt dan wanneer je op een hoge intensiteit traint. Mocht je na dat uur toch gewoon doorgaan met intensieve inspanning op hetzelfde niveau gaat je lichaam over op de vetreserves.

Het volgende artikel http://www.ken.be/CommentView.aspx?guid=5649adbe-266f-4daa-8f42-0d224ba8bf62 zegt er dit over:

Creatine fase : Gedurende de eerste 10 seconden werkt het fosfaatsysteem. Dit is een anaëroob proces waarbij (in tegenstelling tot andere anaërobe processen) geen melkzuur vrijkomt. In deze fase haalt het lichaam energie uit de stof creatine-fosfaat, een energieleverancier die explosieve kracht geeft gedurende een korte periode.

Anaërobe melkzuurfase : In de 2de fase schakelt de spierstofwisseling, voor korte duur (2 tot 3 minuten), over op het melkzuursysteem. Tijdens deze fase komt wel melkzuur vrij omdat het lichaam suikers (glucose) verbrandt om te voorzien in de energiebehoefte. Een afvalproduct van het verbranden van suikers is lactaat (melkzuur). Deze fase overbrugt de creatine fase en de aërobe stofwisseling in de volgende fase.

Aërobe of zuurstof fase : Deze fase betreft het zuurstofsysteem. De spier gebruikt nu zuurstof en suikers (glucose). Wanneer de duur en de intensiteit verhoogd worden, gebruikt de spier zuurstof en vetzuren en bij extreme duurbelasting zal het lichaam zuurstof en eiwitten (uit spieren) gebruiken als brandstof.

Belangrijke opmerking is dat wanneer er te weinig suikers (uit koolhydraten) in de spier aanwezig zijn, of als er te weinig vetten aangesproken kunnen worden, je spieren overschakelen op de verbranding van eiwitten uit de eigen spiervezels.

Volgens mij verbrand je zowel bij lage als hoge intensiteit vet, maar begin je met een lage intensiteit iets eerder met het verbranden van vet. Alleen bij extreem hoge intensiteit gaat je lichaam over op het verbranden van spierweefsel.

Als je een uur lang rent met 13 km per uur (pittig tempo), dan heeft je lichaam niet de kans gekregen om de spiercellen steeds van voldoende zuurstof te voorzien, waardoor over is gegaan op anaërobe verbranding. Als geen goede cooling-down wordt gedaan, komt er alsnog niet genoeg zuurstof in de spiercellen en treedt verzuring op, die spijrpijn veroorzaakt. Herstel kost het lichaam veel moeite en kan lang duren.

Als je een uur lang met 6 km per uur rent, heeft het lichaam meer vet verbrand dmv aërobe verbranding en herstelt het lichaam veel sneller. Karel, ik begrijp niet zo goed wat je bedoelt met het langere termijn resultaat en waarom dat slechter zou zijn.
En bovendien past het lichaam zich wel degelijk aan aan een activiteit die het lichaam zonder totale uitputting vol kan houden, conditie moet ook altijd opgebouwd worden door rustig te beginnen met trainen, dat is het effectiefst.

Hoe zijn jullie eigenlijk op het idee gekomen zo’n site de lucht in te helpen? Eeuwige strijd om wie de beste verhalen heeft? Leuk iig!

Ik snap hem alleen nog niet. Ik citeer uit jou stukje “behoeven de koolhydratereserves niet te worden aangesproken.” Terwijl in de eerste twintig minuten juist geen vet wordt verbrand maar juist voor bijna 100% aan koolhydratereserves. Bron: http://www.afvallen-voeding.nl/artikelen/artikel3.htm Het volgende stukje heb ik daar vandaan geknipt en geplakt:

Gedurende de eerste 15-20 minuten van je training gebruikt je lichaam de opgeslagen koolhydraten als brandstof. Na deze periode gaat je lichaam over op het aanspreken van je vetreserves. Dit houdt in dat je minstens 20 minuten moet bewegen om je lichaam vet te laten verbranden.

Wij hebben het over een uur. Denk aan een uur rennen. Hoe hard ga jij nu lopen om een uur te rennen vol te kunnen houden. Hoe hard ren jij op 20 minuten. Het moment dat de vetverbranding begint? Dat tempo moet je wel nog 40 minuten volhouden. Die inspanning kan nooit heftig zijn als de vetverbranding begint want anders haal je het uur niet.

Dus in de tweede situatie wordt minimaal net zo veel vet verbrand tot zeg 40 minuten, misschien dat het lichaam daarna meer suikers gaat gebruiken(en dus minder vetten) omdat er in tegen stelling tot de eerste situatie niet tot het gaatje gegaan wordt gegaan.

Maar het lichaam staat wel bloot aan prikkels en de reactie daarop is dat het zich gaat beschermen tegen als het nog een keer zo`n inspanning moet verwerken.

De volgende keer dat er een uur wordt gerend worden in de eerste 40 minuten meer vetten verbrand omdat er harder wordt gelopen. Terwijl als gekeken wordt naar de inspanning procentueel van je maximale inspanning er in het begin precies even hard gelopen wordt .Het lichaam is immers beter getraind.

Als er gelopen wordt op een tempo dat veel langer volgehouden kan worden dan een uur. Maar er na een uur weer gestopt wordt. Dan heb je de laatste 20 minuten misschien meer vet verbrand ten op zichtte van de eerste situatie. Maar omdat je minder snel verbetert is het langere termijn resultaat slechter. Waarom zou het lichaam zich aanpassen aan een activiteit dat het makkelijk kan volhouden.

Joris, wel mooi, lichaam denkt dat er schaarste is uitgebroken en zorgt er voor dat de mens kan overleven in deze moeilijke voedingsloze tijd door de verbranding terug te schroeven.

Dan even een reactie op de vraag van Inger.
Het verschilt niet veel, maar toch iets.

1. Niet eten krijg je NIKS binnen.
2. Calorie vrij dieet krijg je WEL iets binnen maar wat je binnen krijgt is calorie arm.

Het resultaat is inderdaad in beide gevallen hetzelfde. HEt spierweefsel wordt afgebroken.

Bedankt voor het reageren!

In de eerste situatie zoals door Karel gesteld, begint het lichaam vet te verbranden ipv koolhydraten, omdat bij het verbranden van vet veel energie vrijkomt, maar het langer duurt voor die energie vrijkomt. Omdat je in verhouding weinig inspanning levert, dus een lage intensiteit, behoeven de koolhydratereserves niet te worden aangesproken. Als je in verhouding een grote inspanning levert, heeft het lichaam snel energie nodig en haalt dat uit de verbranding van koolhydraten. In de tweede situatie worden misschien meer calorieën verbrand, maar in de eerste situatie meer vetten en dat is toch waar veel dikkerds het om doen.

Wat ik niet helemaal begrijp is het verschil tussen twee phrasen die Joris stelt;
“Niet eten of het overslaan van maaltijden helpen niet. Je lichaam verbruikt dan namelijk je spieren als brandstof.” en “Ook een calorie vrij dieet kan gevaarlijk zijn. Op het moment dat je langere tijd minder caloriën binnen krijgt schakelt je lichaam zich over naar een spaarstand en vertraagd je metabolisme met gevolg dat je lichaam spieren op gaat eten.”

Het lijkt alsof het twee verschillende dingen zijn, maar het resultaat is toch in allebei de gevallen dat je spierweefsel afgebroken wordt? Niet best iig!

Wij gaan een uur hardlopen. De inspanning maken wij niet te hoog. Het resultaat is dat wij zeg tien kilometer afleggen. Voor deze tien kilometer is energie voor nodig.

Wij gaan weer een uur hardlopen. Alleen nu doen wij het op een tempo dat wij het een uur vol houden, maar zeker niet veel langer. Het resultaat is dat wij twaalf kilometer afleggen. Voor deze twaalf kilometer is energie voor nodig.

Mijn simpele conclusie is. In de tweede situatie verbrand het lichaam meer calorieën, omdat het harder moet werken.

Daarnaast wordt in de tweede situatie het lichaam op de proef gesteld. Het gevolg daarvan is dat het langer duurt voordat het lichaam hersteld. Het voordeel daarvan is dat herstellen energie kost.

Als bonus past het lichaam zich aan omdat het de volgende keer de inspanning beter wil overleven. Je leert dus harder lopen als je het maar vaak doet. Gevolg daarvan is dat je in een uur meer afstand kan overbrengen en dus meer calorieën/energie kan verbanden.

Een puzzel oplossen? Ik zou er van willen maken: je hersens laten kraken en reageren op altijdgelijk!